Dag 15 t/m 20 - zondag 14 september tot en met vrijdag 19 september

Dit is het laatste verslag van onze reis naar Italië dit jaar. Op zaterdag 13 september zijn we naar Bas en Janny gereden en van die dagen maken we geen verslag. Dan zijn we bij vrienden waar het ritme is: slapen, praten, eten, de hele dag door tot in de kleine uurtjes, en in verschillende volgorden. Af en toe een klusje om te helpen. Op weg naar Bas en Janny kwamen we trouwens nog een Nederlands stel tegen die onze auto zagen, het Nederlandse kenteken en ons aanspraken. Zij wonen nu 5 maanden in de bergen in Calabrië. Daarvoor had hij een sportschool (hij is vroeger kickboxkampioen geweest) maar Nederland werd te druk. De boel verkocht en in Italië gesetteld. Als we nog eens in de buurt zijn, moeten we Alfredo en Anna, zoals ze heten, zeker gaan opzoeken. Ze wonen in Pollino, een klein plaatsje in het nationale park met dezelfde naam. We zullen wel zien, het is in ieder geval een sympathiek paar.

Zaterdagmiddag zijn we dan in Isola di Capo Rizutto bij Bas en Janny. En op woensdagochtend vertrekken we er weer. We stellen de navigatie in op Rimini. Het hotel waar we altijd verblijven, is gesloten. Dus boeken we hotel Audi. Dat zit in de buurt, aan de boulevard en er is een parkeerplaats bij het hotel. Als we rond 10 uur in de ochtend vertrekken, zouden we er rond 8 uur ‘s avonds kunnen zijn, inclusief de koffietjes en een broodje onderweg. Helaas, bij Pescare zijn wegwerkzaamheden en het houdt ons zo’n 2 uur op. Veel stilstaan. Zo jammer. Maar vooruit. Het weer is prima, geen regen en de laatste 200 kilometer kunnen we weer gas geven. Hotel Audi is gevonden, we parkeren de auto en laden zo weinig mogelijk uit. De kamer heeft zeezicht, mooi hoor, maar is zo klein dat we voor elke beweging op elkaar moeten wachten. Dit hotel is dus geschikt voor mensen die alleen een strandlaken meenemen en hele dagen op het strand gaan liggen. We frissen ons op en gaan naar Giusti om te eten. Daar is het niet druk en Enver heeft iets meer tijd om met ons te kletsen. Hij gaat mogelijk naar zijn broer in Flensburg in de winter (nood Duitsland). Als dat gaat gebeuren, wil hij ons graag een dag opzoeken. Hij is dan toch in de buurt. Nou, dat valt wel tegen. Het is nog zo’n 650 kilometer. Met de auto is dat best een uitdaging. Het zal er dus wel niet van komen maar het idee was leuk. 

De volgende dag, donderdag rijden we richting noord Italië. We stoppen bij Mantova om het winkelcentrum te bezoeken. Op de heenweg hebben we een paar strandlakens gekocht omdat we die vergeten waren mee te nemen. De nieuwe hebben we bij Bas en Janny achtergelaten. Dus kopen we dezelfde vandaag want dat zijn wel heel fijne strandlakens voor een heel mooi prijsje. Het mooie prijsje is er niet meer maar de verkoper maakt er toch nog een leuk prijsje van. Hij gaat binnenkort naar Delft in Nederland want bij vindt de kunst van Johannes Vermeer (meisje met de parel) fantastisch. Het museum in Den Haag heeft hij daarom al een paar keer bezocht. We willen daarna naar Vipiteno om daar te overnachten maar alle hotels zitten vol. Het is almabtrieb, oftewel de koeien worden uit de velden gehaald om in de winter op stal te staan. Dat is altijd een hele belevenis. Tsja, dan rijden wij verder naar Pforzheim, zuid Duitsland. Daar hebben we vannacht geslapen en vanmorgen rijden we de laatste 600 kilometer naar huis. 

We hebben genoten en bedanken jullie voor het meelezen, mee beleven en jullie reacties. Straks terug naar Nederland en onze Blue ophalen. Ook weer fijn.

Ciao ciao!