Dag 9 - maandag 8 september 2025

De eerste volle dag in Vieste. Het is prachtig weer. Na het ontbijt (oh ja, dat is zo uitgebreid dat je bijna niet kunt kiezen) gaan we naar het strand. Jawel, wij gaan naar het strand. Bij onze boeking zijn strandbedjes voor 4 dagen inbegrepen. Och, dan hebben we in ieder geval een plek op het strand onder een parasol om even te zitten of te liggen. Dat laatste is niet ons ding. We gaan zwemmen in de zee. Heerlijk. En daarna zou je, net als veel anderen, moeten liggen en bakken in de zon. Na 5 minuten hebben we dat al weer gezien. Niets voor ons. Onze spullen kunnen blijven liggen, daar komt niemand aan. En wij gaan een flinke strandwandeling maken. Heerlijk hoor. Onderweg komen we een Italiaans stel met een grote hond tegen, een Berner Sennen, zo’n hond die mensen in de sneeuw redt met een kruikje om zijn nek met drank. Dat beschrijft hem het beste voor wie niet gelijk weet wat een Bergen Sennen is. Afijn, het is een prachtige hond en ze willen ermee het water in. We raken aan de praat. De hond wil wel, maar hij vindt de branding, de rollende golven, vervelend. Als de zee wat rustiger zou zijn, zou hij gaan zwemmen. We kletsen nog wat en lopen verder. We kijken even achterom en ja hoor, hij is het water in. Maar zover dat hij met zijn voeten de grond kan raken. Echt zwemmen, nee, dat doet hij nu niet. Wel een mooi gezicht hoor. Veel mensen kijken er naar. De honden mogen wel mee op het strand maar aangelijnd. Dit zal in het drukste seizoen wel anders zijn. Want niet iedereen is gediend van honden om zich heen. 

Nu de badkleding na de wandeling redelijk is opgedroogd, gaan we terug naar het hotel. Het is 28 graden op de kamer, veel te warm. We snappen ook waarom. De airco staat niet aan. Hoe kan dat? Even verhaal halen bij de receptie. Ja, die had de airco maar uitgezet. Nou zeg, waarom? Voordat de kamer is afgekoeld, is het bedtijd. Niet meer doen receptie. De receptie zet de airco snel aan. Toch jammer, dat eigen initiatief. Later die middag pakken we de nieuwe camera mee om in de stad foto’s te maken. We lopen over het hotel terrein en horen ineens de shuttlebus van het hotel vol op zijn rem trappen. Met slippende banden komt hij bij ons tot stilstand. Niet omdat we in de weg lopen. Nee, de chauffeur vraagt of we misschien mee willen rijden? Nee joh, maar dank je wel voor het aanbod. Is wel weer erg aardig. 

We maken best veel foto’s. Die staan bij foto’s in aparte albums, zoals Vieste Stad en zo. Er is een evenement gaande. Vieste In Love. Overal in de stad zijn hartjes opgehangen of op muren gekleefd. Dit zal de hele week nog duren en vanavond is er bij het water een optreden van het een of ander. Straks maar even kijken. Eerst even eten. Heerlijke lasagne gegeten. Spaghetti bolognese, daar hadden we wel zin in, dat kennen ze hier niet. Wel pasta met tomatensaus. Ook wel lekker maar heel simpel. Nee, bolognese is iets typisch Toscaans. Daar zijn ze in Gargano wat chauvinistisch in. Dat hoort bij Toscane, Gargano doet het op zijn eigen manier. Prima. 

Onderweg naar het centrale plein waar de meeste eettentjes zijn, zit een stel aan tafel met een grote hond onder de tafel. Wat een prachtig beest! Groot, langharig, heel rustig, een blauwe tong, een mix van 3 rassen vertelt het stel. Zij komen uit Duitsland, uit het Roergebied, net over de grens bij Venlo. Ze zijn met de camper onderweg. Ze hadden 2 dagen willen blijven in Vieste maar ondertussen zijn ze er al een week. Ze zijn verliefd op de streek geworden. Maar morgen moeten ze echt naar huis, want er moet weer gewerkt worden. We praten nog wat over energie, kerncentrales, vertrek van industrieën naar het buitenland, serieuze gespreksonderwerpen. Maar ondertussen staat hun eten op tafel en onze magen beginnen ook wat te rammelen. Dus we wensen ze een goede terugreis en wie weet tot een volgende keer. 

Na ons eten gaan we naar de plaats waar een optreden zal plaatsvinden. Het begint om half 10. Nou ja, de Italiaanse half 10. Het is bijna 10 uur dat iemand de microfoon grijpt. De wethouder wordt geïnterviewd en nog 2 hotemetoten. Niet interessant. En dan komt degene die gaat optreden. Blijkt het een cabaretier te zijn. Ja, dat kunnen wij echt niet volgen en begrijpen. Gaan wij maar wat drinken op een terras ergens anders in de stad. Het is nog steeds warm als wij tegen middernacht bij het hotel aankomen. En de airco is nog aan in de kamer. Gelukkig.