Dag 12 - donderdag 11 september 2025

Een reisdag vandaag, naar Matera. Deze stad is 1 van de oudste in Italië en ligt in de regio Basilicata. Voor de tweede wereldoorlog woonden er mensen in de grotten van de bergen. Nu al lang niet meer want het was niet veilig en hygiënisch. Sommige grotten zijn nu verbouwd tot bed & breakfasts. Vanaf Vieste is het zo’n 4 uurtjes rijden. We besluiten de snelweg niet te nemen maar over de provinciale wegen erheen te gaan. In tijd maakt het niet veel uit (we hebben tijd zat) maar het is weer eens wat anders. Het grootste deel van de reis gaat door een groot dal-gebied met wel wat gllooiingen maar heel weinig bebouwing. Het Is de landbouwstreek van Italië. Er is weinig bos en alle landerijen zijn al gerooid. Nu is het vooral zand of dor of zwart omdat het net omgeploegd is. Hier en daar staat een boerderij.

Zijn de boeren hier grootgrondbezitters? Geen idee. Na een uurtje rijden we nog steeds door een landschap dat er veelal hetzelfde uitziet. En dan wordt het toch een beetje saai. Nog wat: benzinepompen met een barretje om iets te drinken, die kom je ook bijna niet tegen. Als we er 1 zien, zetten we de auto gelijk voor. Maar helaas, het barretje is dicht: “met vakantie”. Maar er staan een paar wat oudere mannen bij een aparte ruimte met elkaar te kletsen. Ze zijn er niet aan het werk. Eén van die mannen ziet ons teleurgesteld kijken. Willen we koffie? Kan hij wel even voor ons maken hoor. Hij spreekt geen andere taal dan Italiaans maar met ons kleine beetje Italiaans komen we een heel eind met elkaar. In de ruimte staan een koffiemachientje. Het lijkt wel een soort antieke Dolce Gusto. Hij legt een klein filter met geperste koffie in, water erbij, op de knop drukken en er komt espresso uit. Wonderbaarlijk en lekker ook nog! We willen hem betalen maar hij zwaait met zijn armen: daar komt niets van in. Er komen ondertussen nog een paar auto’s voorrijden die ook koffie hadden willen kopen, maar die krijgen niet de extra koffieservice die wij hebben genoten. We zwaaien van uit de auto, een korte claxon er achteraan, hij zwaait en een grote glimlach en we vervolgen onze weg. 

Van de eigenaar van het appartement waar we zullen verblijven, krijgen we een sms bericht. Alvast van harte welkom en laat een half uurtje van tevoren even weten dat je er aankomt. We kunnen de auto parkeren op straat maar we vragen toch maar even of het ook bij het appartementencomplex kan. Ja hoor, kost 10 euro per nacht. Prima. Is toch een wat fijner idee. Vanaf 3 uur kunnen we in het complex terecht dus dat berichten we Luigi, de eigenaar. We rijden Matera in volgens de routeplanner. We moeten aan de zuidkant zijn vlakbij een park. Ja, dat herkennen we allemaal maar het is er superdruk met auto’s. Want daar is ook het lyceum en de universiteit en er staan ontzettend veel auto’s geparkeerd. Waarschijnlijk moeten de studenten hun spullen halen om volgende week weer te starten met de studie of school. We willen nog niet de vrijheid nemen om alvast bij het appartementencomplex te parkeren maar op straat gaat het ook niet. Een parkeergarage vlakbij is ook vol. Dan maar een rondje rijden. Want we zijn te vroeg. We zetten de auto ergens neer en drinken koffie en eten een paar lekkere broodjes bij een cafeetje in de buurt. Laten we toch maar brutaal zijn en de auto bij het complex zetten tot Luigi er is. 

Luigi is er net na drieën, mooi op tijd. Hij en 3 andere mannen zijn eigenaar van de eerste verdieping van het complex met 4 appartementen. Hij geeft ons een uitgebreide beschrijving van waar we naar toe kunnen, hoe we het beste kunnen lopen, op welk gedeelte van de dag iets het mooist is vanwege verlichting, in feite geeft hij ons aan de hand van een plattegrond een toeristische rondleiding. Hartstikke handig en leuk. We kunnen nog kiezen welk appartement we willen. De schoonmaaksters zijn nog bezig met het appartement aan straatzijde met een balkon. Die willen we wel. Geen probleem. Moeten de schoonmakers morgen ook komen voor nieuwe handdoeken en bedlakens en een schoonmaak? Nee hoor, dat is voor ons niet nodig. We slapen er maar 2 nachten. Luigi legt uit dat het ontbijt, wat er bij zit, kan worden genoten bij 3 verschillende cafeetjes in de buurt. Hij legt ook uit wat de verschillen zijn. Hoe dichter bij het centrum, hoe toeristischer het aanbod. Hoe dichter bij het complex, hoe soberder het aanbod, maar wel typischer van de streek. Ons zal het niet zoveel uitmaken. 

We frissen ons op een gaan naar het centrum. Dat is dichtbij, een paar minuten lopen. Het centrum bestaat uit 2 gedeelten: super-oud met oude trappen van links naar rechts en boven naar beneden, prachtige uitkijkpunten en oude gebouwen, dicht op elkaar en soms ook weer niet. Bijna niet bewoond. Hier en daar met een restaurantje er in. Het is eigenlijk niet te beschrijven. We maken veel foto’s. Die volgen nog. We lopen richting de grote pleinen in het oude gedeelte waar gegeten kan worden. Onderweg staat een deur open met “gratis toegang” voor een galerie met foto’s en schilderijen van bekende Italianen. Toch maar even kijken. Achter een tafeltje zit Enzo, een wat oudere heer aan wie we iets vragen over de kunstenaars. Hij geeft ons een complete rondleiding en vertelt over deze kunstenaars. Hun werken hangen in verschillende ruimten die prachtig gewelfde plafonds hebben. Dit dateert uit zo’n beetje het jaar 1500. De eigenaren hebben het helemaal gerenoveerd voor 4 miljoen euro. Prachtig gedaan! Ook weer foto’s gemaakt. We bedanken Enzo voor zijn uitleg. Hij tipt ons nog over een uitkijkpunt dat niet zo bekend is. Twee deuren verder zit een hotel. Zeg tegen de portier dat Enzo ons heeft gestuurd. Dan kunnen we met de lift naar boven. Dat doen we. En inderdaad, op de derde verdieping is een immens dakterras met prachtige vergezichten. Wat een cadeautje! Tuurlijk, foto’s gemaakt.

We eten bij een restaurant macaroni met ragu, dat zou zijn zoals wij dat noemen spaghetti bolognose, dus met geruld gehakt. Nou, dat is het dus niet. Het is de zuid Italiaanse macaroni, oriechetti, met tomatensaus en stukjes worst en rundvlees. Wel heel lekker, Als we teruglopen naar het appartement komen we door het nieuwe gedeelte van het centrum. Een compleet andere wereld. Moderne grote winkels met marmeren straten, heel groot opgezet. Wat een tegenstelling met het Sasso, zoals het oude gedeelte heet. Als we de laatste winkel passeren is het nog 5 minuten lopen naar ons appartement. Hoe mooi kun je het hebben?